نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری واژهها،آسفالت معابر، شاید در نگاه نخست یکی از سادهترین خدمات شهری به نظر برسد، اما در کلانشهری مانند اهواز، این موضوع یکی از پرهزینهترین و پیچیدهترین مأموریتهای مدیریت شهری است. انتشار برنامه «نهضت آسفالت ۱۴۰۵» از سوی سازمان عمران شهرداری اهواز، در شرایطی صورت گرفته که شهرداری علاوه بر محدودیتهای مالی، همچنان با آثار بدهیها و تعهدات بهجامانده از دورههای گذشته نیز مواجه است.
براساس برنامه اعلامشده، عملیات بهسازی و آسفالت در مناطق مختلف از جمله مناطق یک، دو، هفت و هشت آغاز شده و معابر مهمی مانند بلوار آزادگان، بلوار شهید شریعتی، خیابان شهید فاطمی، نهجالبلاغه و تعدادی دیگر از خیابانهای اصلی و فرعی در فهرست اجرا قرار گرفتهاند. همچنین عملیات تراش و روکش آسفالت باند برگشت بلوار آزادگان نیز به عنوان یکی از پروژههای شاخص در حال انجام است.
اما برای ارزیابی این اقدامات، باید ابعاد واقعی موضوع را در نظر گرفت. مجموع معابر اصلی و فرعی شهر اهواز حدود ۳۱ میلیون مترمربع برآورد میشود. این عدد به خوبی نشان میدهد که نگهداری و نوسازی شبکه معابر شهری، پروژهای مقطعی نیست، بلکه فرآیندی دایمی و سرمایهبر است.
برآوردهای موجود نشان میدهد اگر شهرداری بخواهد کل این ۳۱ میلیون مترمربع را آسفالت یا روکش کند، اعتباری در حدود ۱۳ همت نیاز خواهد بود؛ رقمی که چندین برابر توان عمرانی بسیاری از شهرداریهای کشور است. حتی آسفالت تنها یکسوم این معابر نیز حدود ۴.۵ همت اعتبار میطلبد و اجرای عملیات در یکششم معابر، به حدود ۲.۵ همت منابع مالی نیاز دارد.
این ارقام نشان میدهد که انتظار نوسازی کامل معابر در بازه زمانی کوتاه، با واقعیتهای اقتصادی مدیریت شهری فاصله دارد. از همین رو، اولویتبندی پروژهها، تمرکز بر مسیرهای پرتردد و توزیع متوازن خدمات میان مناطق مختلف، راهکاری اجتنابناپذیر برای استفاده بهینه از منابع موجود است.
در چنین شرایطی، آغاز نهضت آسفالت را میتوان تلاشی برای کاهش بخشی از عقبماندگیهای انباشتهشده در حوزه زیرساختهای شهری دانست. البته قضاوت نهایی درباره موفقیت این طرح، نه صرفاً بر اساس تعداد پروژههای افتتاحشده، بلکه بر مبنای کیفیت اجرا، دوام آسفالت، استمرار عملیات و میزان رضایت شهروندان خواهد بود.
کارشناسان حوزه مدیریت شهری نیز معتقدند: نگهداری معابر، سرمایهگذاری بلندمدت برای کاهش هزینههای آینده است؛ زیرا تأخیر در بهسازی خیابانها، علاوه بر افزایش هزینههای ترمیم، خسارت بیشتری به خودروها، افزایش زمان سفر و کاهش ایمنی تردد را در پی دارد.
بنابراین، نهضت آسفالت ۱۴۰۵ را باید بیش از آنکه یک اقدام تبلیغاتی یا مقطعی دانست، آزمونی برای مدیریت شهری در عبور از محدودیتهای مالی و پاسخگویی به یکی از مهمترین مطالبات شهروندان ارزیابی کرد؛ آزمونی که موفقیت آن به تداوم تأمین منابع، شفافیت در اجرای پروژهها و استمرار برنامهریزی در سالهای آینده وابسته است.